Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

edukacja biznes

księgowość

prawa pacjenta

Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku od osób fizycznych /PIT od ang. Personal Incorne Tax/ określa zasady naliczania podatku od dochodów uzyskiwanych przez osoby fizyczne. Jest podatkiem bezpośrednim od dochodów osobistych i wynika z innych uregulowań prawnych między innymi z Konstytucji RP, ustaw i rozporządzeń oraz umów międzynarodowych. Podatek dochodowy obejmuje wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem tych, które zostały zakwalifikowane do kategorii zwolnień. W świetle ustawy dochodem jest nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania. Ustalając wysokość dochodu do opodatkowania łączy się dochody z różnych źródeł opodatkowanych w ten sam sposób np. dochód ze stosunku pracy łączy się z dochodem z działalności gospodarczej. Nie łączy się natomiast dochodów i strat z różnych źródeł uzyskania przychodów np. dochód ze stosunku pracy nie może być zniwelowany stratą z działalności gospodarczej. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych w obecnej postaci wymienia następujące źródła uzyskania przychodów: - stosunek służbowy, stosunek pracy /w tym spółdzielczy/, członkowstwo w spółdzielni, praca nakładcza, emerytura lub renta - działalność wykonywana osobiście - pozarolnicza działalność gospodarcza - działy specjalne produkcji rolnej - najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze - kapitały pieniężne i prawa majątkowe - odpłatne zbycie: nieruchomości lub ich części, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, użytkowego lub domu - inne źródła przychodu Obecnie obowiązuje obowiązują w Polsce dwie stawki podatkowe: - do kwoty dochodu 85 528 zł – podatek wynosi 18 % minus kwota zmniejszająca podatek tj. 556,02 zł - ponad 85 528 zł – podatek wynosi 14 839 zł + 32 % nadwyżki ponad 85 528 Druki urzędowe udostępnione przez Ministerstwo Finansów , na których podatnicy składają swoje roczne zeznanie podatkowe noszą nazwę PIT.